Jongeren en criminaliteit: voorkomen is samen doen

Voorkomen én aanpakken jeugdcriminaliteit

Volgens criminoloog Henk Ferwerda van Bureau Beke is er een goede mix nodig tussen voorkomen (preventie) en aanpakken (repressie). Zijn advies: investeer in relaties met jongeren  maar durf ook strafbaar gedrag aan te pakken.

Ferwerda wijst op risicofactoren als spijbelen, schooluitval, schulden, problemen thuis of ouders die weinig zicht hebben op hun kind. Zijn tip: “De eerste stap is om ouders actief te betrekken als hun kind negatief gedrag laat zien.”

Ouders spelen een sleutelrol

Ook Mike Loef van het Nederlands Jeugdinstituut benadrukt het belang van ouders. “Ouders schamen zich soms of vinden het moeilijk om hulp te vragen als ze zich zorgen maken over hun kind,” zegt hij. Daarom moeten we breder kijken: naar armoede, kansengelijkheid, veiligheid in de wijk, problemen in het gezin en lange wachtlijsten in de zorg. “Het voorkomen van jeugdcriminaliteit is niet alleen een taak voor politie of jeugdzorg,” zegt Loef. “Het vraagt iets van iedereen – van wijkagent tot beleidsmaker, van jongerenwerker tot buur.”

“Jeugdcriminaliteit is geen probleem van één persoon of één gezin”

Samen sterk staan

Volgens Nicole Langeveld van het Centrum voor Criminaliteitspreventie en Veiligheid (CCV) ligt de sleutel in hechte samenwerking.
“Achter jeugdcriminaliteit zitten vaak meerdere problemen,” zegt ze. “Schulden, schooluitval, een onveilige thuissituatie of het ontbreken van positieve rolmodellen.”

De oplossing? Hecht samenwerken tussen gezin, wijk, school, zorg en veiligheid kan het verschil maken. Vroegtijdig signaleren, samen optrekken met ouders en het versterken van relaties met jongeren (ook wanneer het spannend wordt) zijn bouwstenen voor duurzame gedragsverandering.

“Jeugdcriminaliteit is geen probleem van één persoon of één gezin,” zegt Langeveld. “Het is een gezamenlijke opdracht – van ons allemaal.”

Bron: Algemeen Dagblad – Experts over piepjonge criminelen: ‘Ouders voelen vaak schaamte’