Bij een vermoeden dat een kind seksueel misbruikt wordt, moet er een standaard werkwijze komen met een tijdspad dat helder is voor de betrokken professionals én de ouders. Dat staat in het rapport van het Landelijk Psychotraumacentrum in het Wilhelmina Kinderziekenhuis (WKZ) van het UMC Utrecht dat op basis van een dossieronderzoek en interviews met jeugdprofessionals is opgesteld.
In het onderzoek zijn 210 dossiers geanalyseerd van jonge kinderen (3 t/m 8 jaar) uit gescheiden en niet-gescheiden gezinnen bij wie een vermoeden van seksueel misbruik is ontstaan op basis van uitspraken, lichamelijke en/of gedragssignalen van het kind.
Een vermoeden van seksueel misbruik kan een ontwrichtend effect hebben op de direct betrokkenen. Wanneer dit vermoeden van seksueel misbruik geuit wordt van de ene naar de andere ouder ontstaat een extra complicerende factor.
Onderzoeker Arend Groot: “Het wordt nog lastiger wanneer zich op de achtergrond een echtscheidingsstrijd afspeelt. In het geval dat het misbruik heeft plaatsgevonden of nog plaatsvindt, is er kans op schadelijke psychosociale gevolgen als het kind niet wordt beschermd of niet de juiste hulp krijgt. Ook is er kans op schade bij het kind wanneer het misbruik niet heeft plaatsgevonden en het kind op onjuiste gronden langdurig wordt afgeschermd van een ouder.”
In het rapport staat een aantal aanbevelingen. De belangrijkste aanbeveling is dat er een standaard werkwijze moet komen. Groot: “Uitgangspunt hierbij is dat een vermoeden van seksueel misbruik bij jonge kinderen altijd wordt onderzocht, ook als er sprake is van een echtscheiding, en dat hulpverleners zich niet laten leiden door vooringenomenheid”. In het belang van kinderen en ouders moet het onderzoek bij voorkeur zo snel mogelijk plaatsvinden binnen een multidisciplinaire setting zoals bijvoorbeeld het Centrum Seksueel Geweld (CSG) waar politie en (medische) hulpverleners nauw met elkaar samenwerken.
Bron: umcutrecht.nl
Nieuws
Nieuws
Nieuws